گفتی غزل بگو چه بگویم که آه نیست ....

شما که از محرم شیعه فقط سیاه پوش شدن و گریه هایش را می بینید.. چه می فهمید از افتخار شیعه ؟ چه می فهمید از این غیرتی که هر روز در رگ هایمان می جوشد ...؟ چه می فهمید از دشمنی که فقط اسمش عوض شده است و حیوان خانگی اش مدرن تر ... وگرنه همان قدر پست است و همان قدر بی رحم ؟ شما چه فهمیدید از عاشورا ؟ وقتی محرم را باعث افسردگی شیعه می دانید؟ شما چه می فهمید از کودکانی که زیر بیرق حسین بزرگ می شوند ، قد می کشند و به بلوغ می رسند ؟ شما چه می فهمید از تربتی که به کاممان نشاندند در همان روز اول ورودمان به این دنیا ؟ شما چه می فهمید از عشق و افتخار و حماسه ؟ شما فق...

باز هم ...باز هم از آن روز هاست ...از آن روز های کزایی ...از همان روز هایی که حوصله دانش آموز پیش دانشگاهی بودن را نداری اصلا ...امروز از آن روزهاست که اصلا حوصله ی حکمای مشاء و حرف هاشون رو نداری ...و ایضا حوصله ی طایفه ی معتزله که به اصالت عقل اعتقاد داشتن یا اشاعره که با اون ها سر لج داشتند ....حوصله این رو هم نداری که بشینی و فکر کنی: هر شی برای بوجود آمدن اول باید وجوب پیدا کند...و یا این که منظور از امکان ذاتی این است که :هر شی ذاتا هم قابل موجود شدن است هم قابل معدوم شدنو این که یک ممکن الوجود با وجود و عدم نسبتی برابر دارد ....یا این که بنشینی و ساعت ها به این فک...